Narciarstwo bierze swój początek od prób usprawnienia poruszania się po określonym rodzaju powierzchni. Gdy powierzchnię pokrywał śnieg, trudno było się po niej poruszać bez zapadania się co krok. Wymyślenie nart usprawniło sytuację, a na początku dzisiaj nam znane narty w postaci listew z tworzywa były po prostu deskami. Wybierano drewno w miarę odporne na działanie wilgoci, o odpowiedniej grubości, co miało minimalizować zużywanie się tych prowizorycznych podpórek i gwarantować ich właściwe działanie podczas podróży po zaśnieżonych terenach. Na podstawie znalezionych resztek stosowanych w owym czasie prowizorycznych „nart” oszacowano, że stosowano długość ponad metr i szerokość ponad 10 centymetrów. Takie wymiary wystarczały, by w miarę wygodnie poruszać się po zaśnieżonej powierzchni. Można wnioskować, że ustanowienie narciarstwa sportem narodziło się już w bliższych nam czasach, ale już te początki (licząc od dzisiaj, jakieś 5 tysięcy lat temu) sprzyjały ćwiczeniu umiejętności poruszania się na mocowanych do nóg deskach i do rywalizowania z innymi osobami.